خداوند عزوجلّ فرموده است : « مهربانان در ميان خودشان » مهرورزان و اندوهناك بر آنچه از كار مسلمانان كه در دسترس ندارند ، بر همان سيره‌اى كه انصار در دوران رسول خدا صلى الله عليه و آله داشتند . بناى حكومت اسلامى بر آن است كه فتنه و بدبينى و تضاد بين اقوام و مردم را از پيكرهء جامعه ريشه‌كن كند و امنيّت خانوادگى و اعتماد قومى بر تمام سطوح حاكم باشد . به اين خاطر معصومان عليهم السلام در يارى رسانى به فقيران و نيازمندان همت زيادى داشتند تا ارتباط بين مردم و اولياى آنان عاشقانه باقى بماند . خوش‌رفتارى امام سجّاد عليه السلام زُهرى مىگويد : در شبى سرد و زمستانى امام زين العابدين عليه السلام را ديدم كه كيسه‌اى از آرد و دسته‌اى هيزم بر دوش گرفته بود و حركت مىكرد . نزديك رفتم و پرسيدم : اى فرزند رسول خدا ! اين بار چيست ؟ فرمود : قصد سفر دارم و اين بار توشهء سفر من است . گفتم : اگر اجازه مىفرماييد ، غلام من حمل بار را به عهده مىگيرد . فرمود : هرگز . گفتم : اجازه فرماييد تا خودم آن را به دوش بگيرم شما خسته و ناتوان شده‌ايد . فرمود : زُهرى ! من هرگز زحمتى را كه موجب نجات من در سفر است از خود دور نخواهم كرد . به دنبال كار خود برو و مرا واگذار . زهرى مىگويد : امر امام عليه السلام اطاعت كردم و از حضرت جدا شدم . چند روزى نگذشته بود كه امام را در مدينه ديدم متعجّبانه به حضورش رفتم و پرسيدم : اى پسر رسول خدا ! شما فرموديد : به سفر مىروم ولى نرفته‌ايد ؟ حضرت فرمود : آرى ، قصد سفر بود امّا نه سفرى دنيايى كه تو گمان كردى بلكه مقصودم سفر بىبازگشت آخرت بود و من خود را براى آن سفر آماده مىكردم .